Prirodni polimeri

Škrob možemo dokazati Lugolovom otopinom (otopinom joda u kalijevu jodidu). Reagens ima početnu žutosmeđu boju, a u dodiru sa škrobom mijenja boju do tamnoplave, ovisno o količini škroba u uzorku.

Postoje prirodni i sintetički polimeri. Neki od prirodnih polimera su: vuna, pamuk, svila, DNK, RNK i bjelančevine. Sintetski se polimeri nazivaju još i plastikom, a proizvedeni su iz prirodnih sirovina (najčešće nafta, prirodni plin, ugljen, kaučuk)

Protein je polimer, a svaka aminokiselina u njegovu sastavu je monomer. Škrob, celuloza i glikogen su polimeri, a glukoza u njihovu sastavu je monomer.

Škrob (C6H10O5)n je složeni šećer (polisaharid) koji nastaje povezivanjem molekula glukoze.

Škrob, celuloza i glikogen su polimeri, a glukoza u njihovu sastavu je monomer. Osnovna gradivna jedinica lanca škroba, celuloze i glikogena je glukoza

Prisutnost bjelančevina u uzorku tvari može se dokazati biuret-reakcijom. \nReagens se sastoji od lužnate otopine bakrova(II) sulfata. Bjelančevine s dvovalentnim bakrovim ionima (Cu2+ ioni) u lužnatoj otopini daju spoj ljubičaste boje\n\n

Prisutnost bjelančevina u uzorku tvari može se dokazati biuret-reakcijom. \nReagens se sastoji od lužnate otopine bakrova(II) sulfata. Bjelančevine s dvovalentnim bakrovim ionima (Cu2+ ioni) u lužnatoj otopini daju spoj ljubičaste boje\n

Polimerizacija je kemijska reakcija u kojoj se velik broj monomera povezuje kovalentnim vezama u polimere. Dugački lanac nastao spajanjem monomera naziva se polimer. Prirodni primjer su proteini: oni su polimeri s više od 100 aminokiselina u svom sastavu, gdje svaka aminokiselina predstavlja jedan monomer, a kada se spoje nastaje polimer odnosno protein. Također primjer prirodnih polimera su škrob i celuloza

Škrob je biljni polisaharid i služi kao izvor pričuvne energije. Procesom fotosinteze biljke stvaraju mnogo glukoze. Tako velika količina glukoze ne može se odmah potrošiti u organizmu pa se višak skladišti u obliku polisaharida škroba.

Najvažniji prirodni polimeri , nastali polimerizacijom velikog broja molekula glukoze, jesu: škrob, glikogen i celuloza. Prirodni polimeri fruktoze jesu inulin i sinistrin.